مردم باستان از هر نوع که درگیر جنگ و شکار بودند. بنابراین، هر تمدن در یک نسخه از هنرهای رزمی مشترک هستند یا با همه مبارزات خاص خود مبارزه می کنند. هنوز هم بیشتر مردم با شنیدن اصطلاح هنرهای رزمی به آسیا فکر می کنند. همراه با این، در حدود سال 600 پیش از میلاد تجارت بین هند و چین رونق گرفت. اعتقاد بر این است که در این مدت اطلاعات مربوط به هنرهای رزمی هند به چینی ها و بالعکس منتقل شده است.طبق افسانه ها ، یک راهب هندی به نام بودی دارما انتقال چان (چین) یا ذن (ژاپن) به چین را هنگام انتقال به جنوب چین تسهیل کرد. تعالیم وی به فلسفه های هنرهای رزمی مانند فروتنی و خویشتنداری که تا امروز نیز ادامه دارد، وام بسیاری داد. در حقیقت، برخی از آنها آغاز ورزش های رزمی شائولین را به بودیهارما نسبت داده اند، گرچه این ادعا توسط بسیاری بی اعتبار شده است.